FANDOM


 - Dziwię się, że nie próbowałeś uciec. - Kerrigan do Mengska po zastaniu go w gabinecie.
Sarah Kerrigan/Królowa Ostrzy
Kerrigan.jpg
Kerrigan, jako Pierwotna Królowa Ostrzy
Imię i nazwisko Sarah Louise Kerrigan
Urodzona 2473 rok, TarKossia
Rasa Terranka (do 2500 roku i na przełomie 2504 i 2505 roku),

Zerg (zainfekowana terranka), hybryda pierwotnego zerga i terranki, Xel'Naga

Płeć Kobieta
Włosy czerwone (przed infekcją),

brązowo-czarne dredy (po infekcji)

Oczy zielone (pierwotnie),

świecące żółte (jako Królowa Ostrzy), świecące pomarańczowe (po deinfekcji, podczas używania mocy psionicznych), świecące fioletowe (obecnie)

Przynależność Konfederacja Terran (2481-2491) ,

Program Duchów (2481-2491) , Synowie Korhalu (2491-18.02.2500) Rój Zergów (kwiecień-czerwiec 2500 roku) Rój Kerrigan (od 2500 roku)

Zawód Duch (2481-18.02.2500),

Porucznik Synów Korhalu (2491-18.02.2500), Agentka Nadświadomości (2500), Królowa Roju Zergów (2500-2504, 2505-2506), nieznana (od 2506)

Związki Patrick Kerrigan (ojciec), James Raynor (ukochany)
Angielski aktor głosowy Glynis Talken-Campbell (StarCraft),

Tricia Helfer (StarCraft II)

Polski aktor głosowy Zofia Zborowska (Wings of Liberty),

Anna Gajewska (Heart of the Swarm)

Sarah Louise Kerrigan (znana też jako Królowa Ostrzy) to była terranka, miłość Jamesa Raynora, była porucznik Synów Korhalu i królowa Roju Zergów do 2506 roku. Została zdradzona przez Arcturusa Mengska, wodza rewolucji, którego w zemście zabiła 5 lat po upadku Tarsonis. Obecnie wyniesiona do rangi Xel'Naga wróciła do Raynora i po obydwu słuch zaginął. To ona miała, według proroctwa Ulaan, ocalić wszechświat od zagłady ze strony Amona, wyzwalając zergi z niewoli, jaką on im nadał przez Nadświadomość. Głosu w pierwszej części podkłada jej Glynis Talken-Campbell, w drugiej Tricia Helfer, a w polskim dubbingu Zofia Zborowska i Anna Gajewska.

Wczesne życieEdytuj

Kerrigan urodziła się na planecie TarKossia, jako rudowłosa dziewczynka o dużych zdolnościach psionicznych. Pewnego dnia zniszczyła dom i zabiła rodzinę, gdy przybyli bandyci. Rząd dowiedział się o tym i wziął ją pod opiekę.

StarCraftEdytuj

Jako terrankaEdytuj

W służbie Konfederacji

Zabrały ją służby Konfederacji, by wyszkolić ją na ducha, elitarnego skrytobójcę. Przechodząc mordercze szkolenie, stała się najlepszym skrytobójcą. Jej podwładny, porucznik Rumm, lubił ją poniżać i szykanować

Otrzymała rozkaz zabicia Angusa Mengska, ojca Arcturusa i lidera buntowników. Sarah zabiła go, lecz miało to ją kosztować niemal życie w późniejszym czasie. Mimo wykonania zadania, rewolucja dopiero wybuchła, a Kerrigan miała przez to wyrzuty sumienia. Podczas jednej z akcji, nie wykonała rozkazu i została wyrzucona ze służb.

Porucznik rebeliiEdytuj

Kerrigan wstąpiła do rebelii. Spotkała osobiście Arcturusa Mengska, syna zabitego. W ciągu paru lat została jego przełożoną i wicedowódcą Synów.

Kerrigan and Jim.jpg

Sarah na Sępie Jima

Gdy w 2499 roku układ Sara zaatakowali protosi i zergi, do rebelii dołączył Jim Raynor, lider Rangersów. Mimo sprzeczności udało im się stworzyć zgrany duet i nieświadomie zakochać się. Kerrigan i Raynor mieli za zadanie zniszczyć siły Konfederacji, uratować załogę Norad II od zergów i ustawić Nadajnik Psioniczny, by przy pomocy zergów zniszczyć armię rządową.

Gdy Mengsk rozkazał ustawić nadajniki na Tarsonis, stolicy terrańskiego narodu, Sarah jawnie zakwestionowała rozkaz. Tymczasem protosi postanowili uratować planetę. Mengsk kazał zniszczyć jednak siły obcych. Zamiast jednak pomóc ewakuować ją, zostawił na pastwę losu. Raynor ruszył, by jej pomóc, nie zdążył jednak na czas.

Jako zergEdytuj

Narodziny KrólowejEdytuj

Infested Kerrigan.jpg

Kerrigan, jako zainfekowana

Wielu zakładało, że Kerrigan zginęła. Spotkał ją jednak los gorszy niż śmierć - infekcja zergów. Nadświadomość porwała ją, uwięziła w Poczwarce i zmieniła w Królową Ostrzy, potężną zainfekowaną terrankę. Protosi i Rekieterzy, współpracowali by ją zabić, nie udało się tego jednak zrobić, uciekła bowiem w czasie przybycia Aldarisa.

Brood WarEdytuj

SojuszEdytuj

Gdy Nadświadomość zginęła, Kerrigan wyczuła to. Przybyła na Shakuras, planetę mrocznych templariuszy, gdzie powiedziała im o Drugiej Nadświadomości. Był to jednak fortel - wykorzystała ich by zniszczyć swego rywala. Jednak wtedy przybył na Char Dyrektoriat Zjednoczonej Ziemi, który zniewolił Nadświadomość, by unicestwić terrańskich buntowników i protossów.

Postanowiła pozyskać "sojuszników". W tym celu zwołała na Tarsonis naradę wojenną. Zaprosiła Raynora, Feniksa, Mengska, Durana i innych. W ten sposób razem mieli wygnać najeźdźców z Sektora. Sarah użyła pozostałych przy niej zergów, Dominium, Rekieterów i protossów, aby zabić cerebratów, Nadświadomość i Kombinat, sprzymierzony z DZZ. Użyli nadajników psionicznych, by zniszczyć zakłóczacz DZZ na Braxis, wyzwolić Korhal i zmusić Flotę Ekspedycyjną z terrańskich planet.

Zerwanie przymierzaEdytuj

W wyniku pokonania Nadświadomości, Kerrigan uznała koniec sojuszu i zabiła Duke'a i Feniksa, jak również 8 miliardów ludzi. Raynor poprzysiągł, że ją zabije. Tymczasem Zeratul postanowił wyzwolić pojmaną i zniewoloną umysłowo Raszagal. Zmuszony, zabił ją, a ona mu podziękowała. Mroczny prałat, tak jak Raynor, przysiągł zabić Królową Ostrzy.

Wszyscy postanowili ją zgładzić, ale Rój był już tak potężny, że nawet ich cudowna broń nie była w stanie pokonać Królowej Ostrzy.

StarCraft IIEdytuj

Wings of LibertyEdytuj

Dokańczanie dzieła

Przez następne cztery lata Rój i Królowa Ostrzy pozaszywali się na planetach. Jednak potem rozpoczęła się Druga Wojna. Zergi zaatakowały Tal'Darimów, protossów będących sługami Upadłego oraz terran. Rój dotarł na Czerwoną Skałę, gdzie przeszkadzał Toshowi i Rekieterów w wydobywaniu jorium, będącego w minerałach.

Królowa dotarła na Ulaan, gdzie Zeratul odkrył, jaki los czeka kosmos bez Kerrigan. Przekazał to Raynorowi, po akcji na Xil. Sarah postanowiła tez zdobyć rolniczą Agrię i zainfekować ludzi na Meinhoff i później na Haven.

Artefakty Xel'NagaEdytuj

W tym samym czasie, gdy Królowa Ostrzy rozpoczęła atak na Monlyth. Tal'Darimowie strzegli artefaktu Xel'Naga. W grze spotykamy ją wtedy po raz pierwszy, a potem Tychus sprawdza archiwa. Bada przeszłość przywódczyni zergów, co nie podoba się Mattowi. Gdy na Tyradorze zjawia się osobiście, chce odkryć położenie reszty z artefaktów.

Królowa Ostrzy na Ulaan.jpg

Kerrigan na Ulaan

Po trzecim z artefaktów na Hyperiona przybył Zeratul, który odkrył straszną prawdę - istnieje większe zło i to ono ją kontroluje, jak również jest jedyna, która może uwolnić zergi z niewoli i ocalić resztę wszechświata przed zniszczeniem. Jim zaczął mieć wątpliwość, czy Królowa Ostrzy rzeczywiście odpowiada za te mordy na milionach niewinnych istnień i za Fenixa.

Atak na Char i powrót do formy ludzkiejEdytuj

Raynor mając już cztery artefakty, ma spotkać się z Fundacją Moebiusa, zleceniodawcą poszukiwania artefaktów. Zamiast tego przyleciała flota Dominium z Bucefałem, okrętem flagowym na czele. Okazało się, że to nie Arcturus, lecz jego syn Valerian. To on założył Fundację, a samemu przywódcy rebelii powiedział, że artefakty mogą zniszczyć DNA zergów i przywrócić Sarze ludzką postać.

Kerrigan deinfekowana.jpg

Kerrigan po działaniu artefaktu

Kerrigan wyprzedziła ich z atakiem. Rozpoczęła atak z powierzchni planety. Mimo to Jim zdołał ustanowić przyczółek i skierować atak na skupisko głównych uli. Królowa Ostrzy atakowała wszystkim, nawet lewiatanem i sama, lecz ponosiła porażkę. Ostatecznie terranie odnieśli zwycięstwo, a Kerrigan wróciła do ludzkiej postaci. Mimo to Tychus miał na rozkaz od Arcturusa zabić Sarah. Zamiast tego sam zginął z ręki Raynora.

Heart of the SwarmEdytuj

UcieczkaEdytuj

Kerrigan in prison.jpg

Kerrigan w laboratorium

Po trzech tygodniach Raynor i Valerian uciekli ojcu "młodego". Sarah doskonale wiedziała, kim jest i co chce zrobić Mengsk. Wściekła Kerrigan powiedziała Raynorowi, co musi zrobić, on jej jednak tego zakazał.

Wkrótce Imperator znalazł ich w Protektoracie Umoji. Na pokładzie Hyperiona Valerian błagał ojca, by przestał strzelać, jednak zawzięty, by zabić byłą władczynię Roju, postanowił zabić własnego syna. Biała Gwiazda otworzyła razem z resztą armady ogień w kierunku Rekieterów i Renegatów.

Sarah dusi Valeriana.PNG

Sarah dusi w gniewie Valeriana Mengska, oskarżając go o porzucenie Raynora

Świadomy tego, kim jest w rzeczywistości jego ojciec, syn postanowił dołączyć do buntowników, mimo rzekomego schwytania i rozstrzelania Raynora. Przed transmisją Sarah dusiła mocą Valeriana, by pomógł człowiekowi, który poruszył niebo i ziemię, by ją odzyskać.

Kerrigan udała się w najdalsze czeluści kosmosu, do Roju Zergów, by ponownie przejąć nad nim władzę i dzięki niemu zemścić się na Imperatorze. Udała się po lewiatana i razem z Abaturem i Iszą uciekła nim by zdobyć swoją pozycję.

Powrót na CharEdytuj

Powróciła na Char, dawną bazę wypadową zergów. Tam nawiązała kontakt z Zagarą, królową Roju na planecie. Razem pokonali Warfielda i jego siły, które po sprzymierzeniu się Valeriana z Rekieterami odeszło od Renegatów. Generał w swych ostatnich słowach pytał ile osób musi jeszcze zginąć z jej ręki.

Walka z protosamiEdytuj

Sarah doleciała na planetę Kaldir, gdzie miała przeprowadzić zrekrutować szczep Nafashy. Starła się tam z oddziałem Daelaam, protoskimi żołnierzami Protektoratu pod wodzą Lasarry. Tym samym znowu narobiła sobie z nich wrogów. Oddziały zabiły Lasarrę, lecz zginęła też Nafash. Rój dołączył mimo to.

Zerus i odrodzenieEdytuj

W czasie podróży po Sektorze Koprulu, na lewiatana trafił Zeratul. Spytała się go, co on tu robi, a potem zaatakowała. Zanim odszedł przesłał możliwą dla niej szansę.

Poprzez telepatyczną rozmowę pokazał jej macierzystą planetę zergów, Zerus. Pokazał jej, że tamtejsze zergi nie są podłączone do świadomości zbiorowej i że działają same, bez żadnego wpływu, giną i ewoluują, by przeżyć. Przekazał jej miejsce, gdzie powstanie ponownie jako Królowa Ostrzy i że Xel'Naga chcą ją widzieć właśnie taką. Ona spytała się, czy taki wyczyn nie pozostanie niezauważony u protossów, ale zapewnił, że jest gotowy na ich osąd.

Narodziny Pierwotnej Królowej Ostrzy.jpg

Narodziny Pierwotnej Królowej Ostrzy

Rój Kerrigan dotarł na Zerus, spotkał mrocznego prałata i wybudował potrzebną bazę, by móc stworzyć drogę. Królowe zaczęły się interesować tym miejscem. Na miejscu wsparł ich Dehaka, przywódca jednego z tamtejszych szczepów. Po paru potyczkach, Sarah dostała się do miejsca odrodzenia swej postaci, lecz wkrótce Yagdra, Kraith i Slivan postanowili nie dopuścić do tego. Wkrótce Sarah zmieniła się do swej wcześniejszej postaci. Tym razem zamiast podlegać wpływom Amona, była hybrydą terranki i pierwotnego zerga o całkowicie wolnej woli. Zurvan, który jej pomagał, chciał ją zabić. Zamiast tego sam padł, a Sarah wchłonęła jego esencję. Zeratul odleciał do protossów.

Zyskawszy swe moce postanowiła zabić wszystkich hersztów na planecie, czyli Yagdrę i innych, by w końcu zniszczyć Zurvana. Tym samym stała się najpotężniejszą z istot, jakie kiedykolwiek znał wszechświat. Jedynie Amon mógłby się z nią równać w bezpośredniej potyczce. Stado Dehaki, jak i on sam przystało do Roju Zergów.

Odleciawszy z Zerusa, odebrała komunikat od Arcturusa Mengska, że Raynor jest zakładnikiem i jeśli ma żyć, ona ma trzymać się z daleka od terrańskich planet, co oznaczałoby kapitulację. Zdesperowana Kerrigan postanowiła skontaktować się z Rekieterami i Renegatami. Wiedziała

Konfrontacja z NarudemEdytuj

Z Królową Ostrzy skontaktował się ożywiony i zainfekowany Aleksiej Stiukow, który poprosił ją o pomoc w walce z Narudem, na stacji Skygeirr. Walcząc z Fundacją Moebiusa i Tal'Darimami pokonała wszystkich. Trafiła też na hybrydy, które zniszczyła. W końcu dotarła do Naruda. Zmiennokształtny zmieniał się w Raynora, a potem w Kerrigan - człowieka. Ostatecznie zginął, ale sam zranił mocno władczynię zergów. Aleksiej doszedł do przekonania, że energia artefaktu została skumulowana przez hybrydy i użyta w celu wskrzeszenia Amona. Kerrigan dopiero wtedy się zorientowała, że proroctwa i opowieści Zeratula to nie fikcja - jej los był związany z pokonaniem Mrocznego Głosu.

Wyzwolenie ukochanegoEdytuj

Kerrigan wyzwala Raynora.jpg

Kerrigan wyzwalająca Raynora

Sarah skontaktowała się z buntownikami. Horner i młody Mengsk przerazili się jej czynem, ale na wieść o Raynorze, postanowili pomóc, jak tylko mogli. Zaatakowali więc bazę Miry Han i wzięli Orlana, by włamał się do systemu informacji.

Sarah i Rekieterzy ruszyli na stację kosmiczną Atlas, gdzie mieli nadzieję przejąć Moros i wyzwolić przywódcę rebeliantów. Zabijając wszystkich strażników, Kerrigan dostała się do celi Jamesa. On był wściekły jej czynem, lecz ta dała mu rewolwer, dając szansę zabicia siebie. Strzelił obok niej sześć razy i powiedziała, ze zawsze będzie go kochać, bez względu na to co powie i kim będzie. Jim wyszedł i powiedział, że ich romans dobiegł już końca.

Po powrocie na swe statki, zapanowała dziwna aura wśród ludzi i zergów. Kerrigan nie chciała z nikim rozmawiać i dzielić się umysłem. Podobnie miał się Raynor, który siedział w sekcji medycznej samotnie i w zamknięciu. Jedynie Sarah rozmawiała przez komunikator z Valerianem. Spytała się o Jima i powiedziała o planowanym ataku na Korhal. Książe zakładał ten bieg wydarzeń od dłuższego czasu i nie miał wcale poczucia litości dla ojca, po tym co zrobił. Mówił, że jeśli ma zginąć, by lud był wolny, niech tak będzie.

Inwazja na KorhalEdytuj

Narada Zdradzonych.jpg

Przygotowania do inwazji

Kerrigan, Valerian, Raynor i Horner postanowili omówić atak na stolicę. Kazała ewakuować cywili i zabijać jedynie żołnierzy. Jeśli by się poddali, zabierać jako jeńców. Decyzja zdziwiła Rekieterów, bowiem nigdy wcześniej o to nie prosiła. Różnica była pewna - nie była tą samą istotą z jaką walczyli na Char. Osobiście nadała Valerianowi tytuł nowego imperatora.

Rozpoczęło się oblężenie Augustgradu. Lewiatani zrzucali siły, a rebelianci pomagali w ataku na siedzibę starego Mengska. Potężne siły Dominium nie dały rady. Kerrigan zniszczyła ich błyskawicznie.

Mengsk zdetronizowany.jpg

Mengsk pokonany przez Kerrigan

Wówczas Raynor i Sarah wtargnęli do pałacu. Kerrigan dotarła jako pierwsza do gabinetu. Jednak Arcturus miał jeszcze jednego asa w rękawie - urządzenie, które zniszczyło zergi na Char. Torturował Królową Ostrzy, a gdy chciał ją zabić, przybył Raynor, rzucił nim i zniszczył pilot. Kerrigan wbiła ostrza w żebra starego Mengska i przybitego do ściany naładowała mocą psioniczną, która go rozerwała.

Po zwycięstwie zebrała Rój Zergów i ruszyła, by stawić czoła większemu zagrożeniu - Amonowi i jego siłom. Wiedziała, że dopóki on żyje, nikt nie jest bezpieczny.

Legacy of the VoidEdytuj

Spotkanie Artanisa Edytuj

Artanis i Kerrigan w ruinach Xel'Naga.PNG

Artanis i Kerrigan w trailerze do Legacy of the Void

Kerrigan wraca, gdy Artanis i Włócznia Aduna docierają do Ulnaru, legendarnego miejsca narodzin Xel'Naga. Okazuje się, że od dłuższego czasu walczy z hybrydami. Początkowo hierarcha był wrogi wobec niej, ale Królowa Ostrzy uświadomiła mu, że nie jest wrogiem. Chwilę potem obydowje musieli stoczyć walkę z hybrydami. Sarah była ciężko ranna, ale pomógł jej Artanis. Gdy tylko rany się zagoiły, Królowa Ostrzy wbiła ostrza w hybrydę i rozerwała ją na strzępy.

Kerrigan i Artanis zrozumieli, że w Świątyni Zjednoczenia dadzą radę tylko we dwójkę. Artanis badał proroctwa, a Sarah chroniła go. Razem w końcu dotarli do komnaty, gdzie zastali martwych Xel'Naga. Okazało się, że Ulnar to pułapka. Alarak, jeden z Tal'Darimów zdołał ostrzec Vorazun przed Upadłym. Zergi Kerrigan broniły protosów na tyle, na ile pozwalał czas. Dzięki temu wolni protosi zrozumieli, że jest znacząca różnica między tamtą, a tą władczynią zergów. Zarówno Włócznia, jak i Rój uciekli przed siłami Otchłani.

W poszukiwaniu Ourosa Edytuj

Drugi raz występuje w grze, gdzie mówi Raynorowi, Artanisowi oraz Selendis o tym, że Amon żyje w Otchłani, ale jest tam coś jeszcze, coś przyjaznego. Tak więc lewiatany zergów, krążowniki terran i okręty protosów wleciały w Otchłań. Zastali tam Naruda, który okazał się pomniejszym, upadłym Xel'Naga. Ów zmiennokształtny był istotą, która razem z Upadłym spaczyła pustkę. Co więcej ta dwójka zabiła wszystkich Xel'Naga i uwięziła ostatniego z nich - Ourosa. Jak się okazało, tylko Kerrigan może stać się jedną z Xel'Naga i ma moc do pokonania Amona.

Wywyższona do roli Xel'Naga Edytuj

Sarah Kerrigan, jako Xel'Naga.jpeg

Kerrigan, jako wyniesiona Xel'Naga

Aby Kerrigan mogła stać się Xel'Naga, Zagara, Artanis i Raynor podjęli decyzję o wspólnej obronie przed siłami Amona. Sama Sarah postanowiła w wielu sytuacjach pomóc. Amon otwierał cały portale, z których wylewały się chmary wrogów. W końcu, dzięki pomocy wszystkich trzech grup, Kerrigan przeistoczyła się w jedną z dawnej rasy. Pożegnała się telepatycznie z Jamesem, a Artanis ukląkł przed nią. Raynor powiedział do swojej ukochanej, żeby zakończyła to raz na zawsze, ale wkrótce zarówno hierarcha, jak i komandor zrozumieli, że przyda się jej pomoc.

Pokonać Amona Edytuj

Raynor, wyniesiona Kerrigan oraz Artanis musieli zmierzyć się z niszczeniem gruntu przez Upadłego oraz zabezpieczeniami. Po długiej, męczącej walce udało im się zniszczyć 7 Kryształów Otchłani, które tworzyły barierę. Kiedy leciały nad ziemią, były podatne na atak. Dzięki pomocy Artanisa i Jima, Sarah doszła przed oblicze Amona i zgładziła go. Mówiła szeryfowi, aby ten odszedł, a potem doszło do oślepiającego rozbłysku.

Powrót do Raynora Edytuj

Screenshot2016-02-03 11 36 59.jpg

Kerrigan wraca do Raynora

W 2508 roku, 2 lata po pokonaniu Amona, Kerrigan zjawia się na Mar Sarze, w barze gdzie zaczęła się akcja StarCraft II. Wyrusza z Jimem gdzieś w nieznane, a wieści o zaginięciu szeryfa Mar Sary się rozchodzą. To właśnie w tym barze Raynor widziany jest ostatni raz. O Sarze nikt nic nie mówił, choć mało prawdopodobna jest wywołana przez wspomnienia i gorzałę halucynacja u szeryfa z Mar Sary.

CharakterystykaEdytuj

Kerrigan i Raynor po zemście.PNG

Raynor z Kerrigan po zemście na Mengsku

Kerrigan jest naznaczona paskudnym fatum śmierci i zniszczenia. Wokół niej jest śmierć, sama ją nawet tworzy. Jest winna obu wojen, jak i najbardziej poszkodowana przez nie.

Jako człowiek Sarah była nieśmiałą, rudowłosą kobietą z bolesną przeszłością wykorzystania przez Konfederację Człowieka i tragedią w rodzinie. Była zdesperowana, by zemścić się na państwie, któremu kiedyś służyła, dlatego wstępując do Synów Korhalu, szybko awansowała do rangi zastępcy Mengska.

Jako zerg nie znała litości, poza Raynorem. Potrafiła posunąć się do intryg dla dobra Roju Zergów. Wykorzystała Dominium, Rekieterów i protosów, by zniszczyć cerebratów i Nadświadomość oraz zemścić się za Tarsonis. Jednak jej człowieczeństwo było tłumione przez to, co inne zergi miały - uległość wobec Nadświadomości, pionka Mrocznego Głosu.

Po reinfekcji nie jest już żądna krwi, a jedynie wyzwolenia Roju i zemsty na Arcturusie. Nie była już nieśmiała. Wieść o "egzekucji" Raynora poruszyła ją. Gdy okazało się, że jest więźniem, dołożyła wszelkich starań, by go uwolnić, bowiem nadal go kochała. Podczas ataku na Korhal IV pokazała różnice między pierwszą, a drugą przemianą. Ewakuując cywili ocaliła więcej, niż zabiła. Zabijając Amona postanowiła odejść z Jimem w cień, bowiem prawdopodobnie chciała się trzymać z dala od świata.

Relacje z RaynoremEdytuj

Kerrigan żegna się z Raynorem.PNG

Raynor i Sarah żegnają się

Wbrew pozorom, mimo swego losu, Sarah nadal kochała Jima. Spotkali się podczas misji na Antidze. Jim potępił brutalne metody stosowane przez Sarę, ale wkrótce spór między nimi przerodził się we wzajemny szacunek, podziw, a nawet... w coś więcej. Kerrigan i Raynor przeprowadzili wspólnie kilka ściśle tajnych misji, aż w końcu udział w ruchu rewolucyjnym Mengska zaprowadził ich na Tarsonis.

Plany Arcturusa wobec stolicy Konfederacji zszokowały nawet Kerrigan, która doświadczyła dostatecznie dużo, by znieczulić się na okrucieństwo. Kerrigan wyraziła swój sprzeciw wobec tych zamiarów, ale postanowiła pozostać lojalna. Mengsk wykorzystał jej lojalność i po zakończeniu misji pozostawił ją na śmierć na planecie.

Złapana przez zergi, wołała o pomoc ze swej poczwarki, ale Raynor i protosi przybyli za późno. Nadświadomość, korzystając z jej uczucia do Raynora, pokazała, że litość jest rzeczą rzadką u zergów. Jednak jej śmierć nie uwolniła, lecz bardziej spętała Kerrigan. Niecne plany Amona wymuszały poddaństwo Roju wobec niego.

Jednak James był o krok przed marionetkową władczynią i zdołał wyzwolić ukochaną oraz ocalić przed śmiercią. Sarah została zabrana, ale pamiętała o wszystkim - zdradę Arcturusa oraz wpływ Upadłego. Była zdeterminowana, by nie tylko przynieść odkupienie dla Roju, ale też ukarać człowieka, który chciał ją zabić.

Rzekoma egzekucja Raynora pogrążyła Sarę w rozpaczy. Chciała ukarać Mengska, lecz nikt by jej nie poparł. Dlatego zwróciła się do zergów. Odbudowała Rój i ruszyła po zemstę. Po powrocie z Zerusa, Sarah odkryła, że Raynor jest więźniem i wspólnie z Rekieterami uwolniła go. Raynor był wściekły na widok wyboru, jakiego dokonała, ale ona - dała szansę zabić się z rąk Raynora. Wyznała mu miłość, ale Jim powiedział, że to koniec, co złamało jej serce.

Jednak podczas ataku na Korhal IV i wendettę na starym Mengsku pokazała Jimowi, że uratuje wszystkich cywili i nie pozwoli Rojowi urządzić rzeźni. Dlatego gdy wtargnęła do gabinetu, pewnie by zginęła, gdyby nie Jim. Na szczęście uratował ją, a ona zabiła ojca Valeriana. Po tym wszystkim podziękowała mu za wszystko, a James powiedział, że dla niego to zawsze była przyjemność.

Podczas przemyślen na temat Amona stwierdziła, że nie tylko chce on odebrać jej odzyskane człowieczeństwo i wolność Roju, ale też i zniszczyć przyjaciół oraz człowieka, którego kocha. Stała się Xel'Naga, aby zniszczyć raz na zawsze zło, które zagrażało jej i przyjaciołom.

Po śmierci Amona dwa lata po zakończeniu wojny przychodzi do baru na Mar Sarze, gdzie jest Raynor. Razem znikają bez wieści.

CiekawostkiEdytuj

  • Jest zarówno antagonistką (od StarCraft do Wings of Liberty), jak i protagonistką (Epizod I StarCrafta oraz Brood War w paru etapach i od Heart of the Swarm), co stanowi rzadkość w grze.
  • Jako pierwsza Królowa Ostrzy, Kerrigan to psionik kategorii dwunastej, największej kiedykolwiek odnotowanej. Lewiatani mają dziesiątą, a protosi do dziewiątej. Po reinfekcji w Pierwotną Królową Ostrzy, jej umiejętności psioniczne wykraczają poza skalę, jak zaznaczył adiutant na "Hyperionie"
  • Wpływ Amona istniał nawet po zniszczeniu Nadświadomości. Aż na pięć lat stała się bezwolną maszyną do zabijania. Dlatego też pewnie z przyjemnością zabiła Upadłego.
  • Wołała Raynora telepatycznie z Poczwarki.
  • Jest doskonałym strategiem. Mówią o tym Raynor, Mengsk i DuGalle.
  • Gdy była uczennicą Rumma, ten kazał zabić jej kotka. Nie wykonała tego rozkazu, przez co zniewolono jej wolę warunkowaniem neuronalnym.
  • Jako pierwsza Królowa miała zieloną twarz, ręce i nogi. Po reinfekcji ma twarz normalnego koloru oraz brązowo-fioletowe ręce i nogi. Jej oczy zaś się nie świecą, jedynie podczas walki psionicznej.
  • Gracze uznali ją za połączenie demona i Meduzy oraz oznaczyli, jako jeden z najbardziej złych charakterów.
  • W Dominium mówiono, że jest owocem eksperymentów Konfederacji.

Galeria obrazówEdytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki