FANDOM


- Pożałujesz tego. Chyba nie zdajesz sobie sprawy kim jestem. Nikt mnie nie powstrzyma, ani Ty, ani Konfederacja, ani protosi, nikt. Będę rządzić tym Sektorem, albo wypalę go na popiół! - Mengsk po rebelii Raynora nad Tarsonis.
ArcturusMengsk.jpg
Arcturus Mengsk w 2505 roku
Arcturus Mengsk
Data urodzenia Grudzień 2460, Styrling, Korhal IV
Data śmierci Początek kwietnia 2505 roku, Augustgrad, Korhal IV
Przyczyna śmierci Zabity przez Sarę Kerrigan i Jima Raynora w swym gabinecie
Miejsce pochodzenia Korhal
Rasa Terranin
Płeć Mężczyzna
Kolor i wygląd włosów Szaroczarne krótkie
Kolor oczu Szare
Rodzina Augustus Mengsk (dziadek),
Angus Mengsk (ojciec),
Kathrine Mengsk (matka),
Dorothy Mengsk (siostra),
Juliana Pasteur (narzeczona),
Valerian Mengsk (syn)
Przynależność Dynastia Mengsków,
Konfederacja Terran (do 2489 roku),

Sekcja Dominium, 33. Dywizja Szturmowa (do 2489 roku),
Rebelianci z Korhalu (2489-2491),
Synowie Korhalu (2491-2500),
Dominium Terran (od 2500 roku)

Zawód Marine (formalnie),
Poszukiwacz złóż (w cywilu),
Głowa dynastii Mengsków (od 2489 roku),
Lider rebeliantów z Korhalu (2489-2491),
Lider Synów Korhalu (2491-2500),
Imperator Dominium Terran (2500-2505)
Aktor głosowy James Harper (angielska wersja językowa),
Andrzej Blumenfeld (polska wersja językowa)




Arcturus Mengsk to były oficer Konfederacji, lider Synów Korhalu i imperator Dominium Terran. Za pomocą nadajników psionicznych wymordował miliardy obywateli Konfederacji na Tarsonis, zdradził Kerrigan i Raynora, doprowadzając do ludobójstwa. Jest synem wolontaruszki Kathrine oraz konfederackiego senatora Angusa Mengska i ojcem księcia koronnego Valeriana. Głosu w angielskiej wersji językowej obu części podkłada mu James Harper, a w polskiej StarCrafta II jest dubbingowany przez Andrzeja Blumenfelda.

Wczesne życieEdytuj

Urodził się na Korhalu, w mieście Styrling, jeszcze przed zbombardowaniem planety w wyniku buntu. Podobnie jak Raynor znany był z działania na granicy prawa, ojciec parę razy go ganił za te brawurowe wyczyny, a jego guwernant, Achton Feld, stracił parę razy siły. Po skończeniu edukacji podstawowej, poszedł do akademii wojskowej. Podobnie jak w innych szkołach uzyskał najlepsze wyniki.

Podczas pewnego wieczoru, w internecie odkrył dowody, mogące skompromitować rektora studiów. Gdy miał już odebrać dyplom, opublikował nagrania dotyczące korupcji szefa akademii, co wywołało protest na całej uczelni. Mimo to zdał studia i poszedł do armii.

Szybko wspinał się w hierarchii. Tuż po ukończeniu Akademii zdecydował się na wstąpienie do korpusu marines Konfederacji. Jego zdolności przywódcze został mianowany porucznikiem w 33. Lądowej Dywizji Szturmowej pod dowództwem kapitan Emillian. Już podczas swojej pierwszej misji wykazał się zdolnościami taktycznymi, ale także zimną krwią i niezważaniem na straty w ludziach: przeprowadził brawurowy atak oskrzydlający przeciwko najemnikom broniącym kopalni Kombinatu Kel-Moriańskiego, a następnie przekonał naczelnika kompleksu górniczego do poddania się pod groźbą zrównania z ziemią całej kolonii.

Przez wiele lat Arcturus utrzymywał kontakt z córką senatora Ailina Pasteura z Umoji, Julianą. Po roku na froncie spotkał się z nią na Tyradorze IX. Parę zaatakowali sprzeciwiający się rządom Konfederacji buntownicy. Mengsk niemalże samodzielnie rozprawił się z nimi. Owocem krótkiego, acz burzliwego romansu z Julianą był Valerian Mengsk. Arcturus poznał go dopiero po siedmiu latach. W międzyczasie awansował i wziął udział w Wojnach Gildii, podczas których spotkał Horacego Warfielda i uczynił go porucznikiem w swoim oddziale.

W 2489 roku opuścił armię i został poszukiwaczem surowców. Po nieudanych inwestycjach natrafił na bogate złoża. Sukces zgaszony został wezwaniem na Umoję. Podczas tygodniowego pobytu w domu Pasteurów jego styl bycia zmienił się z dnia na dzień. Nie tylko dowiedział się o istnieniu Valeriana. Wieść o tym, że Konfederacja zabiła mu rodzinę i zbombardowała planetę zmieniła go w zaciekłego wroga Konfederacji.

Poprzysiągł się zemścić na mordercach. Walka Synów z Konfederacją stała się początkiem konfliktu, który wkrótce miał pochłonąć cały sektor.

Wódz rewolucjiEdytuj

Spotkanie KerriganEdytuj

SonsOfKorhal Propaganda.jpg

Mengsk na propagandzie Synów Korhalu

Gdy wrócił na Korhal dowiedział się o anarchii w szeregach Synów. Arcturus objął szybko dowództwo nad rebelią, a ta rozlała się na wszystkie miejsca Sektora. Pewnego razu, przekopywał stare dane oligarchii, gdzie dowiedział się o istnieniu w Protektoracie Umojańskim tajnej placówki, w której rząd kombinował coś dużego.

Udał się tam i odkrył, że Konfederacja ma jednego z zabójców jej ojca. Była nią Sarah Kerrigan, dziewczyna o potężnych mocach psionicznych. Testowali na niej możliwość umysłowej kontroli gatunku obcych zwany przez lokalnych żołnierzy "ksenomorfami". Sarah pomogła mu wytropić morderców jego rodziny, a sama wstąpiła do rebelii, gdzie została głównodowodzących swego oddziału.

Ewakuacja Mar SaryEdytuj

W grudniu 2499 roku Mengsk usłyszał, że milicja na Mar Sarze odebrała dwa połączenia. Jedno informowało o nowym gatunku, protossach. Spopielili oni całą planetę swymi laserami, niszcząc wszelkie życie. W tym samym czasie szeryf kolonii siostrzanej planety Chau Sary, Jim Raynor, odkrył razem z tamtejszym dowódcą istoty z innej cywilizacji. Arcturus wiedział do czego są zdolne, bowiem nazwane zergami były tymi samymi, które wojsko Konfederacji nazywało ksenomorfami.

Lokalna milicja postanowiła z Jimem na czele dołączyć po tych wydarzeniach do rebelii. Ewakuowano tak wielu cywili, jak to było możliwe. Jedynie rebelianci stawili skuteczny opór obcym.

Powstanie na AntidzeEdytuj

Po dołączeniu Raynora do Synów Korhalu, Mengsk wysłał go do Sarah, gdzie razem mieli pokonać oddział konfederackich sił pacyfikacyjnych. Zniszczenie sił otworzyło drogę do dalszej rewolty.

Mengsk rozkazał Kerrigan podłożyć nadajnik psioniczny, z którym oligarchia eksperymentowała na Mar Sarze, by zniszczyć Konfederację przy pomocy zergów. Z promienia 25 lat świetlnych, zergi przybyły, co zwróciło uwagę protosskiej floty. Ci zmienili planetę w pogorzelisko, buntownicy jednak uciekli w porę. Ich następne cele czekały na wyciągnięcie ręki, bowiem coraz więcej planet buntowało się lub było atakowanych przez Rój.

Wielka ZdradaEdytuj

Arcturus rozkazał polecieć na Tarsonis, stolicę wrogiego państwa. Chciał użyć nadajniki psioniczne, by zwabić zergi. Duke wykonał rozkaz, ale tą decyzję jawnie zakwestionowali i Kerrigan, i Raynor. Jednak on kazał im wykonywać rozkazy.

Gdy nad Tarsonis przybyły zergi, wkrótce pojawili się też protossi. Ich dowódca rozkazał za wszelką cenę bronić planety. Arcturus wysłał więc Sarah, by zniszczyła oddziały. Raynor postanowił skrytykować jawnie działalność rewolucjonisty. Sarah wierzyła jednak, że jej nie zostawi. Jednak on postanowił pozostawić ją na Tarsonis, w ruinach Nowego Gettysburga. Chciał dopełnić zemsty.

Wtedy Jim zniszczył Działo Jonowe i ukradł Hyperiona , jego flagowy okręt. Rozwścieczony Arcturus jawnie go ostrzegł przed swym gniewem. Po ucieczce Raynora i upadku Konfederacji, wódz rewolucji proklamował w marcu 2500 telewizyjnie powstanie Dominium Terran, monarchii konstytucyjnej. Jednak okazała się monarchią absolutną. Większość Synów Korhalu stała się żołnierzami i dygnitarzami w parlamencie i na dworze imperialnym.

Imperator MengskEdytuj

Wojna SzczepówEdytuj

Arras z Mengskiem, jako imperatorem.jpg

Arras z Arcturusem Mengskiem, jako imperatorem Dominium

Mengsk kazał wysłać siły ekspedycyjne na Char i Aiur. Obydwie armie musiały się wycofać z planet z powodu Rekieterów i zergów. Jednak na miejscu odkryli, jaki los spotkał Kerrigan - zmiana w Królową Ostrzy. Po jakimś czasie na Braxis, planecie Dominium, pojawili się protosi i Kerrigan. Zabrali jedynie kryształ Uraj, potrzebny do świątyni. Niedługo potem jego przestrzeń zaatakowali żołnierze Dyrektoriatu Zjednoczonej Ziemi. Admirał DuGalle podziwiał jego zdolności bojowe.

Wkrótce DZZ zdobyło Stocznię Dylarską i zaatakowało Korhal. Mengsk został jednak ocalony od aresztowania w Augustgradzie przez protosów i Raynora, którzy uratowali go na polecenie "starej znajomej".

Zmuszeni do ucieczki, liderzy sektora postanowili działać razem. Arcturus miał użyć nadajników psioniczne w celu przejęcia dla swej byłej podwładnej parę szczepów. Ta zaś pomogła mu wyzwolić jego rodzinny Korhal. Mengsk ponownie stał się imperatorem. Jednak Sarah rzuciła mu ostrze w plecy, czyli posłała swoje siły by wymordować osiem miliardów ludzi. Zabiła Duke'a i Feniksa.

Imperator, w ramach zemsty, wysłał flotę mającą pokonać Kerrigan, ale ta zniszczyła większość armady, podobnie jak DZZ i protossów. Wycofał się więc na Korhal i przejął władzę nad większością planet. Podbił też stare, konfederackie światy, jak na przykład Mar Sarę.

Cztery lata zimnej wojnyEdytuj

Dominion Propaganda.jpg

Statua Mengska po Wojnie Szczepów

Przez następne cztery lata, do 2504 roku, Arcturus odbudował większość układów. Założył stację Pograniczne Rubieże na Mar Sarze, zurbanizował Korhal do wielkiej aglomeracji - planety i stworzył potężną armadę. Całkowicie poświęcił się też zwalczaniu buntu, wydając olbrzymie fundusze na propagandę.

Jednym z pomysłów była budowa krążowników Minotaur i Loki oraz mecha Odyn i mniejszej wersji Thor. Wszystkie prototypy były konstruowane w Walhalli, starej placówke upadłej Konfederacji.

Druga Wielka WojnaEdytuj

Cel: KerriganEdytuj

Arcturus wiedział o planie Valeriana i znał charakter Raynora. Przebiegły imperator zdecydował się na jeden krok - szpiega. Wybrał z Nowego Folsom dawnego kompana swego arcywroga, Tychusa Findlaya. W zamian za wolność ma wykonać jeden cel - zabić Kerrigan i tym samym samemu umrzeć. Skafander miał być niemal wrośnięty w jego ciało. Przy odpowiednim kodzie, co mówił Horner komandorowi, zatrzyma jego organy wewnętrzne.

Wysłał go na Mar Sara i wtedy sprawy potoczyły się po jego myśli.

Atak Królowej OstrzyEdytuj

Wkrótce rozpoczęła się Druga Wielka Wojna. Zergi zaatakowały metodą wojny błyskawicznej. Nie poprzestał jednak na walce z rebelią. W wyniku ataku pozostawił planety obrzeżne samym sobie i wezwał wojska do obrony planet centralnych.

Medialny upadekEdytuj

Mengsk po odtworzeniu nagrania.PNG

Mengsk broni się po odtworzeniu nagrania

Na Tarsonis siły Dominium znalazły starego adiutanta upadłego rządu. Gdy miały przybyć do Portu Umarlaka po przechwyconą i zdeszyfrowaną maszynę, Rekieterzy odzyskali ładunek.

Okazało się, że zawarty jest tam zapis rozmowy podczas podłożenia nadajników i słowa po zniszczeniu przez Jima działa. Tym samym buntownicy wykradli Odyna i plany konstrukcyjne Thora. Ruszyli potajemnie na Korhal i zajmując wieże UNN. Rozpoczęło to otwartą rewolucję w imperium, a tym samym pogrążenie monarchy.

Syn i RekieterzyEdytuj

Syn Arcturusa, Valerian, nawiązał z nimi kontakt. Wtedy stary Mengsk był pewien, co zrobią. Nie miał żadnego szacunku do Jamesa. Po zadziałaniu artekaktu Xel'Naga, rozkazał zabić ją mimo procesu. Tychus zginął jednak mimo to z rąk przywódcy rebelii. Plan imperatora znów spalił na panewce.

Pościg za KerriganEdytuj

Arcturus Mengsk był zdeterminowany, by zabić Sarah. Posłał niemal całą armadę za Rekieterami. Sam dowodził z krążownika, a Warfieldowi rozkazał zabezpieczyć i zająć Char, niszcząć jednocześnie wszystkie zergi na planecie. Sam puścił propagandę, w której mówił o zwycięstwie nad Rojem.

Jednocześnie dowiódł swej bezwzględności, kiedy kazał ostrzelać statek z Kerrigan. Był tam też Valerian. Jego syn oficjalnie przystał do rebelii, gdy władca nie zważał na następcę tronu. Aby zmusić ją do poddania się zaatakował bazę Rekieterów i Renegatów w Protektoracie. Pojmał tym samym Raynora i na oczach kamer rozstrzelano go. Wściekła Sarah podjęła decyzję o zemście.

ZakładnikEdytuj

Gdy Sarah powróciła do swej zainfekowanej formy, na planety kontrolowane przez Rój terrańskie państwo zrzuciło komunikatory. Okazało się, że Raynor żyje, lecz jest więźniem Dominium. Arcturus postawił warunek - jeśli on ma żyć, zergi mają trzymać się z daleka od planet terran. Nie docenił jej, bowiem desperacja sprawiła, że sprzymierzona z rebeliantami uwolniła go ze statku Moros.

DetronizacjaEdytuj

Arcturus w gabinecie po wejściu Sary.PNG

Arcturus po wkroczeniu do gabinetu Kerrigan

Wkrótce Rój dotarł na Korhal. Na polecenie Królowej Ostrzy, Valerian i James ewakuowali tak wielu cywili, jak tylko byli w stanie. Tym samym wsparli atak na Augustgrad i siedzibę władcy. Kerrigan zapewniła, że zabije tylko żołnierzy Dominium, obawiała się dalszych ofiar. Byli zdziwieni jej decyzją. Królowa Ostrzy dała tym samym Valerianowi tytuł nowego imperatora monarchii, mówiąc że jego lud będzie potrzebował przywódcy. Jim był zdecydowanie pewien różnicy między tą Kerrigan z jaką walczył na Char, a tą z jaką sprzymierzył się teraz. Postanowił jej pomóc.

Rozpoczęła się inwazja. Media donosiły o tym. Mengsk wysłał Dumę Augustgradu, Odyna i całą Gwardię Imperialną. Pomimo to miał jeszcze parę asów w rękawie. Zakłóczacz psioniczny niszczył zergi, ale nie te pierwotne. Dopiero wtedy Dominium zdało sobie sprawę z ich istnienia.

Mengsk zdetronizowany.jpg

Mengsk pokonany przez Kerrigan

Atak trwał dalej. Wojska zdradzonych uderzyły razem na pałac. Arcturus czekał tam na swoją byłą podwładną. Śmiała się, że nie ucieka. Pokazał jej urządzenie Xel'Naga, to samo które uwolniło ją od wpływu Upadłego. Torturował ją i chciał zabić. Raynor w porę przybył i rzucił Arcturusem, przez co pilot kontroli urządzenia został zniszczony. Chciał go zabić z pistoletu, lecz patrząc na Sarę dał jej szansę. Ta przebiła go ostrzami i naładowała energią psioniczną, doprowadzając do eksplozji, która rozerwała zdetronizowanego.

Po śmierci Arcturusa jego urząd objął własny syn, Valerian. Zadeklarował koniec tyranicznych rządów ojca i poprawę warunków życia.

CharakterystykaEdytuj

Arcturus Mengsk był przepełniony żądzą władzy i zemsty. Atak na Tarsonis odsłonił jego prawdziwe oblicze. Nie cofał się przed niczym, byle tylko zyskać swój cel. Kerrigan nazywa "swoją największą porażką". Potrafi ograć ludzi i zyskać najwięcej dla siebie. Jest pełen pychy.

Wykazuje pogardę dla przeciwników. Gdy Raynor ukazuje mu się na pokładzie Bucefała przy Valerianie, mówi zdecydowanym, ponurym głosem i nim gardzi. Ukazuje to jego wredny charakter. Do samego syna podczas ataku na jego statek mówi, że chce, by Kerrigan zginęła. Potrafił poświęcić własne dziecko, byle tylko to osiągnąć.

Przeliczył się podczas ataku na Korhal i opublikowania dowodów ludobójstwa. Został oczerniony na oczach kamer, a potem pokonany, mimo pewnej wygranej. Pojawienie się Raynora go zdziwiło. Wykorzystał Tychusa, by zabić Królową Ostrzy. James przeczuwał to i zabił z olbrzymim bólem przyjaciela.

CiekawostkiEdytuj

  • Łacińskie imię "Arkturus" jest odpowiednikiem imienia Artur. Gwiazda w Drodzie Mlecznej (na niebie jest trzecią z największych) również nosi tą nazwę, lecz trochę skróconą - Arktur. Nazwa Arktur jak i imię pochodzi z greckiego słowa Αρκτοῦρος oznaczającego strażnika niedźwiedzia (arktos - niedźwiedź i ouros - strażnik).
  • Pierwotnie miał być ambasadorem terran na Korhalu, który po agresji protosów stał się głównym wodzem ludzkiego gatunku.
  • Adiutant znaleziony przez Rekieterów pokazuje jego mowę z krwistoczerwonymi oczami. Prawdopodobnie ten zabieg miał podkreślić jego złowrogi charakter.
  • Wielu graczy sądzi, że Arcturus Mengsk tak naprawdę (świadomie lub nie) wypełniał wolę Amona. Świadczy o tym między innymi podarowanie artefaktu przez Naruda, pozostawienie Kerrigan na śmierć, nakaz jej późniejszego zabicia, czy produkcja hybryd (jeśli Raynor odtworzył misje Zeratula, będzie się zastanawiać, czy Mengsk macza palce w końcu świata podczas jednej z ukrytych misji)

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki